در کتاب لنگا نوشته علی اصغر یوسفی نیا در مورد عباس آباد چنین نگاشته شده است شهر عباس آباد که مرکز لنگای امروز است از آبادی های جدید التاسیس بشمار میرود هر چند با توجه به تعداد نسل هایی از مهاجران که در این مکان زیسته اند شمار عمر آبادی را به بیش از دویست سال میرساند ولی در تاریخ و اسناد و نوشته های قدیمی نشانی بیش از یک قرن و نیم ندارد برای آشنایی بیشتر با گذشته های دور تر عباس آباد اشاره ای میشود به لنگا که در تقسیمات کشوری جدید به نام دهستان لنگا رود و در تقسیمات گذشته به نام دهستان عباس آباد نام گذاري شده است

نام لنگا به سال 277 ه.ق (در حدود 1100 سال پيش ) براي اولين بار در تاريخ مازندرا ن آمده است

نام لنگا در ارتباط با بندر وخليجي بوده است كه قايق ها و كشتي هاي كوچك در آن لنگر انداخته و پهلو ميگرفته اند. اين خليج با آبگيري نسبتا وسيع از شمال به جنوب، از ده محمد حسين آباد تا مشهدي سرا ، ادامه ميافت.

«لنگا كه عباس آباد از توابع آن بود محدود است از مغرب به كاظم رود ،از جنوب به ماشالله آباد و از مشرق به اسپچين . اليجه يا پارچه ابريشمي لنگا مشهور است. لنگا از سه قسمت جور بند يا بالا بند و ديگري جير بند يا پايين بند وميان بند كه همان  تپه هاي كوتاه پر درخت است كه جلگه را از ييلاقات جدا ميسازد»(نقل از سفر نامه مازندران و استر آباد صفحه 55)

ازلنگا در زمان هاي قبل از حكومت علويان هميشه به عنوان يك آبادي از ولايات رويان ياد شده است . در اين اشارات بسيار كوتاه هيچگونه نشانه اي كه دلالت بر يك بلوك بودن باشد ديده نشده اما در دوره هاي حكومت علويان بر تنكابن نام لنگا را به عنوان بلوكي با روستاهايي آباد مي بينيم.

خرابه هاي متعددي در نقاط مختلف لنگا قابل رويت است كه هر يك نشانه هايي ترديد ناپذير از زيستگاه انسان هاي پيشين دارد. بندر گاه مشهدي سرا كه بنا به نوشته ظهير الدين مرعشي، شرابه كلا ناميده ميشد به مناسبت موقعيت خاص بندري و زيبايي طبيعي منحصر به فرد خود مركز سراسر آبادي هاي لنگا و سرزمين تنكابن بود. مشهدي سرا از دير زمان يعني حدود ابتداي قرن يازدهم هجري قمري با كاهش آب خليج لنگا و خارج شدن از حالت بندر، مركزيت خود را از دست داد. از زمان سلسله قاجاريه و حكومت خاندان خلعتبري بر تنكابن ، لنگا به تدريج مركز جديدي به نام عباس آباد را شناخت. لنگا كه قرن هاي متمادي به اشكال گوناگون در تاريخ و جغرافياي اين خطه مطرح بود به دهي از دهات عباس آباد تغيير شكل داد.

در تقسيمات نوين، شهر عباس آباد بر لنگا فايق آ مد و خود جانشين لنگاي فرتوت و قديمي شد. علي اصغر يوسفي نيا در همان كتاب، موقعيت عباس آباد در يك قرن قبل را كه در دو قسمت جداگانه قرار داشت، چنين تشريح مي نمايد:

« در زمين هاي واقع بين دو رودخانه محمد حسين آباد رود و عباس آباد رود در مسير تپه هاي جنوبي مشرف به جاده ساحلي، خانواري چند سكونت داشتند و آن مكان مازي محله ناميده مي شد.» معدودي از ساكنان نيز در محل هاي واقع در جنوب شعبه نفت فعلي زندگي مي كردند. كليه زمين هايي كه دو محله مزبور در آن واقع شده بود، از چهار هكتار تجاوز نمي كرد و بقيه اراضي آن پوشيده از تمشك زار هاي وسيع و درختان وحشي در هم پيچيده بود. دو محله را توتستاني بزرگ و نيزاري با  زمين سخت و باتلاقي از هم جدا مي كرد در اين زمان (حدود يك قرن قبل) گل كوه از روستا هاي بزرگ و آباد لنگا محسوب مي شد در اثر رونق فراوان گل كوه در اين دوره، بازار روزهاي متعددي در آن تشكيل شد. گل كوه قديم در دو طرف خليج لنگا و در باريك ترين قسمت آن واقع بود و دو چشم انداز وسيع و آبگير خليج را در جنوب و شمال خود داشت. شكوه و آباداني گل كوه با بروز و شيوع دو بيماري وباي نزديك به سه قرن پيش، لطمه ديد و در طاعون سال 1247 هجري قمري به كلي نابود شد. ويراني گل كوه و فراموش شدن گذشته با شكوه آن به عباس آباد امكان داد تا از زير سنگيني نام همسايه مشهورش رها شود. اندكي بيش از نيم قرن بعد از آن واقعه كه قدرت خاندان خلعتبري در اوج خود بئد چند نفر از آنان در عباس آباد متوطن شدند و علاوه بر قبضه حكومت محلي لنگا، به احداث تاسيسات اربابي پرداختند

سكونت آنان در اين آبادي و به دست گرفتن نيروي سياسي منطقه، اذهان مردم لنگا را متوجه عباس آباد ساخت و نام آن بتدريج گمنامي گذشته اش را از دست داد انتقال سلطنت از قاجاريان به پهلوي و تبعيد تعدادي از ملاكين و اربابان سابق و ... سبب تحولات جديدي در اين منطقه گرديد، با احداث جاده ساحلي و ساختن پل هاي بزرگ و كوچك، هجوم كارگران بي شمار به اين منطقه آغاز شد و با احداث تعدادي خانه، مغازه و انبار توسط دولت و اسكان داوطلبان، چهره آبادي را كه پيش از آن با چند دكان حقير و خانه هاي حقير تر چون زخم خشكيده اي بر پيكر طبيعت وحشي محيط بود به يكباره تغيير داد.

 شالوده احداث مدرسه جديد( دبستان فردوسي در سال 1314) و احداث پاسگاه ژاندارمري و احداث حمام و ... در عباس آباد، مركزيت آن را بر مجموعه آبادي هاي لنگا وسعت بخشيد. به طوريكه در اولين سر شماري سراسري ، جمعيت عباس آباد با 718 نفر، بيش از هر يك از روستاها و آبادي هاي ديگر دهستان لنگا شده بود.