مبعث، روز بيدارى عاطفه هايى است كه در خواب عظيم غفلت انسانيت آرميده بودند.روز شكوفايى ارزش هايى است كه قرن ها در خاك تيره جهل مدفون مى شد. روز برانگيختن خردهايى است كه  در كابوس  دهشتناك هوس پرستى ها، خرافه گرايى ها و جهل پيشگى ها، پريشان گشته بود.
آن هنگام كه پيامبر آخرين در بيست وهفتمين روز رجب به نجات انسان ها شتافت، گل هاى عاطفه از سرزمين دل ها روييد، بذر ارزش ها در دشت تفتيده جان ها پاشيده شد و خردهاى خفته، با بانگ بيدار باش محمد، طلوعى تازه گرفت.
پايان تباهى.